*** ''Bu akşam size geleceğim, şu Ankara konusunu konuşalım artık.'' dedi Gökhan. ''Bilmiyorum, babama soyledim ama cevap vermedi. Çok canım sıkkın.'' Beraber onun yaşadığı binanın üzerinde kahve içerek gün batımını izliyorduk ancak iki yabancı gibi, çünkü buradan gitmek istiyorsam onunla beraber hareket etmek zorunda olduğumu biliyorum. ''Farkındayım, ben de bu can sıkıntını gidermek için gelmek istiyorum zaten. Merak etme, bana bırak, ben halledeceğim.'' Aslında dünyanın en güzel cümlesi buydu işte, bana göre ''ben halledeceğim'' cümlesi, iki kelimeden çok daha fazlasıydı ve tüm güzel sözlere bedeldi. Ayrı gibiyiz, değiliz de. birlikte gibiyiz, değiliz de. Ne gözüm, ne de gönlüm ondan başkasına kaymadı. Acaba farkında mı? Bir anda, ''Her seyin farkındayım,'' diyince deliye dön

