Esma
Babaannem öldüğü gece, nasıl da korkmuştum. Evde bir sesin olması meğer beni daha cesur kılıyormuş. O bana güç veriyormuş. Hasta yatağındaki kadın beni bu denli özgür kılmış. Ölünce anladım.
Liya yanımda uyurken annem ve babam ikinci gün gitmişti. Onlar da gidecekti, biliyordum. Nalan abla ben yanlız kalmayayım diye bir süre benimle kalmasına izin verdi ama sonunda onda gitti. Böyle olmuyordu. Liya evine gitmeliydi. İşte o gün çok korkmuştum.
Babaannemin ölümünü o gece kabullendim. Yalnız kalınca. Hakan geleceğini söylemişti. İlk defa o gece sabaha kadar onu bekledim ama gelmedi. İlk güvenim o zaman kırıldı. Gece sabaha kadar yalnız oturdum. Liya beni arayıp duruyordu ama iyiyim, uyuyorum demiştim. İyi olmak zorundaydım. Bundan sonra hep tek olacaktım.
Bu gece de öyle bir korku
