"Ruhunun diğer yarısıyla tanıştığında, başkalarıyla neden yürüyemediğini anlayacaksın." Diyor Tolstoy. Ruhumun iki yarımdan oluştuğunu düşünmüyordum şimdiye kadar. Parçalara ayrılmış, her parçası sivri uçlara sahip, parçaları birleştirmeye çalışınca etime batıp canımı yakan bir şeymiş gibi gelirdi hep. Ellerimi tutup da "bırakmayacağım, bu elleri hep tutacağım" diyen adama bakınca bile o parçalar canıma batmıyor artık. Diğer yarım mı geldi beni buldu, yoksa o eski püskü, kırık dökük ruhum mu tazelendi bilmiyorum. Tıpkı bu tür durumlarda nasıl konuşacağımı bilmediğim gibi.
Aramızda yaşanan uzun sessizlik de, onun bir cevap bekleyen bakışları da işimi hiç kolaylaştırmıyordu. Kendimi oldukça zor toplayıp ve belki de benden beklediğinin tam aksi bir şekilde yanıtladım onu.
"Ben elimi annemde
