41
Dağhan duyduğu ani gürültü ve üzerine yüklenen ağırlığın etkisiyle gözlerini açtığında bir an kendini lisedeymiş gibi hissetmeden edemedi. Ailesinin evindeydi, uykusu bir patırtıyla bölünüyordu ve ondan birkaç kilo daha ağır olan kardeşi resmen üzerine atlamıştı. Tüm bunlar oldukça nostaljikti. Yorganın altında boğulmak üzere olduğu için Doğuhan’ı itekleyerek kendinden uzaklaştırmaya çalışırken her şeye rağmen gözleri kapalı bir şekilde gülmeden edemedi. Nihayet nefes almasına izin veren ikizi yana kayarak kolunu ve bacağını Dağhan’ın üzerine attı. “Günaydın sevgili ikizim.” Gözlerini birkaç kez açıp kapattı. “Günaydın da ne oluyor sabah sabah?” Bunu mırıltıyla sormasının ardından esneyerek başını diğer tarafa çevirdi. Doğuhan nasıl ondan önce uyanmış olabilirdi ki? “İkizime sarılıyor
- Yazar
