Herkes etrafta koşuşturup bir şeyler yaparken ben ise sadece olup bitenleri izliyordum. Nasıl yani biz nasıl kavga edecektik ki birbirimizi falan mı yiyeceğiz aman allahım. Kafa falan da kopartılır. Ben nasıl savaşmam gerektiğini bilmiyorum kimsenin elinde kılıç falan da yok herkes açık bir alana doğru koşuşturdu. Karan yanıma gelip elimi tuttu.
"Korkma tatlım. Seni koruyacağım." Dedi alnımı öperken ve beni de kalabalığın arasına doğru çekti bir kaç dakika sonra karşımızda Barkley mi neyse onlar da karşımıza geçmişti. Babam bizim başımızda dururken sinirle adama bakıyordu.
"Ne istiyorsun Barkley?" Diye sordu.
"Eftelya'yı" diye konuştu, şaşkınca bakıp ağzımı aralamıştım ki Karan bizden önce davranıp.
"Hayırdır lan sen? Kimseye vermiyorum Eftelya'yı." Diye bağırdı işaret parmağını da hav
