BUĞLEM YAREN KARA ' DAN
Gözlerim fal taşı gibi açıldı . Hızla ayağa kalktım , Buğra da peşimden kalktı . İkimiz de onların önüne dikildik . Yüzümüzde ince , alaycı bir gülümseme vardı .
“Vay be !” dedim sesimi uzatarak .
“Görüyor musun Buğra , saman altından su yürütmüşler !” dedim .
“Görmez miyim Yaren ’ im ? Hâlâ el ele tutuşuyorlar , maşallah ,” dedi Buğra , gülerek .
Didem o an panikle elini Bora ’ nın elinden çekti .
Bora ise boğazını temizleyip konuyu değiştirme telaşıyla ,
“Siz . . . siz ne zaman geldiniz ?” dedi , bizim imalı sözlerimize aldırmamaya çalışarak .
Ben de aynı umursamazlıkla ona döndüm .
“Ne zamandan beri berabersiniz ?” dedim kaşlarımı kaldırarak .
Didem cevap verdi usulca, ama yüzü gülüyordu :
“Altı ay . . . ”
Şöyle bir geriye yaslandım .
“Şu an Nisan
