YARA İZİ
Buğra karşımda duruyordu. Yüzü solgundu , gözleri sanki birkaç gün boyunca hiç kapanmamış gibiydi . Bora ve Yaman , onu iki yandan tutuyordu ; Alper ise sessizce çantasını taşıyordu. Bir günde ne çok şey değişmişti . . . Hayat , bir kez daha dengemizi bozmuştu .
Bora ve Yaman, yavaş yavaş Buğra ’ nın odasına doğru ilerlerken ben de peşlerinden gittim . Sanki evin koridorları bile sessizliği sindirmişti .
“Çocuklar senin odandaydı , biraz dağınık olabilir ,” dedim , onlardan önce davranıp odaya girdim .
Kapının hafif gıcırtısıyla birlikte içerideki görüntü kalbimi sıkıştırdı . Çocuklar birbirlerine sokulmuş, yorgunluktan uyuyakalmışlardı . Üzerlerini örtüp arkamı döndüğümde , Buğra ve diğerleri koridorun ortasına kadar gelmişti .
“Çocuklar uyumuş, ” dedim sessizce .
Bora ağab
