Yazarın Anlatımı
Güneş, perde aralığından süzülüyor ; duvarın solgun yüzeyine titrek bir ışık vuruyordu .
Buğra pencere kenarında öylece duruyor , sessizliğin içinde nefes almaya çalışıyordu .
Ama olmuyordu .
Odanın havası ağırdı sanki görünmez bir yük omuzlarına çökmüştü.
İçi sıkışıktı .
Sanki görünmeyen bir el , kalbinin tam ortasını yavaşça sıkıyordu — usul usul ama acıtarak .
Derin bir nefes aldı .
Yetmedi .
Ellerini yüzüne götürüp ovuşturdu .
Ama geçmedi .
"Ne oluyor bana. . ." dedi fısıltıyla , kendi kendine sorduğu ama cevabını bilmediği bir soru gibi .
Gözü , sağ eline ; yüzük parmağına kaydı .
O parmakta taşıdığı yüzük , sevdiği kadına aitti .
Onları bir yapan , bir tutan . . .en somut şeydi belki de .
Ama içindeki sıkıntı. . . hâlâ geçmemişti .
Yüzüğe dokunduğu hâ
