Buğlem Yaren Soysal ’ dan
Zaman durmuştu . Sanki dünya , tam da Buğra alnıma o öpücüğü kondurduğu anda nefesini tutmuştu . Ayrılmak zordu . Dudaklarımdan kopan nefes , ona olan tutkumla karışıyordu .
“Balayına gidememiştik ,” dedi yavaşça ,
gözlerini gözlerime kenetlemişti .kahvelerinde boğulduğu gözleri dahada koyulaşmıştı.
“Kesinlikle gitmeliyiz .” dedi
“Bence de . . . Ama çocuklar ,” dedim .
Sesim fısıltıydı ; aramızdaki mesafe neredeyse yoktu . Dudaklarımız konuşurken birbirine değiyor , teninin sıcaklığı beni sarhoş ediyordu .
Elini bluzumun üzerinden gezdiriyordu . Vücudum ona teslim olmuştu ; kaskatı ama aynı zamanda ürpererek karşılık veriyordu .
Elim, ne ara açıldığını fark etmediğim gömleğinin düğmelerinin arasında gezinirken , içimdeki tutkulu özlem fısıldıyordu : On
