Elinden akan kana daha önce hiç görmemiş gibi yabancı gözlerle bakıyordu genç kadın. Koyu kırmızı kan sanki daha önce ellerine bulaşmamış gibi şaşkın gözlerle izliyordu ellerinden yere damlamasını. Damlalar yerde küçük bir göl oluşturmuştu bile. Her damlanın yerini yenisi alıyor, asla durmuyordu.
Birileri ona sesleniyordu adını haykırıyordu fakat o duymuyordu. Ya da duyuyordu. Evet duyuyordu fakat tepki veremiyordu. Nasıl verebilirdi ki ? Sevdiği adam içeride acı çekiyordu ve o hiçbir şey yapamıyordu.
Omzunu sarsan ellerin sahibine çevirdi gözlerini.Kurtbey Türkoğlu gözleri dolmuş bir şekilde kendisine bakıyordu. Neden herkes ağlayacak gibi duruyordu ? Sevdiğine bir şey olmayacaktı neden kimse anlamıyordu? O güçlüydü kendisini bırakıp gitmeyecekti. Sahi ne demişti görevden önce kendisine
