Hâlâ sinirle konuşmaya devam ediyordu.
Çatalı sertçe tabağa koydum. Çıkarttığı sesten rahatsız olmuştu. Etraftaki insanlara bakarak ;
-" İnsanlar bize bakıyor, Napıyorsun.?". diye sordu.
Sustum. Öfkeyle gözlerinin içine baktım.
-"Kalkalım artık .! " Dedim ve sandalyeden kalktım. Sandalyenin arkasına asılı olan çantamı aldım. Ferdi de o esnada yerinden kalkıp kasaya doğru ilerliyordu. Arabaya doğru yürüdük. Arabanın yanına geldiğimizde Ferdi aracın kilidini açtı. Arabaya binip kapıyı sertçe kapattım..
Ferdi ;
-" Neler oluyor sana böyle .? Ne güzel yemek yiyorduk? " Dedi.
Hiç cevap vermemiş, suratına dâhi bakmamıştım. Ferdi'den sadece öfkemin sebebini anlamasını istiyordum. Ama anlamamıştı. Herşey bir anda sarpa sarmıştı.
Sinirden eve ne ara geldiğimizin bile farkında varmamıştım.
