(14.Bölüm)

2149 Kelimeler

Üzülmüyorum desem de canımın acıdığını bilsem de Alevin üzülmesi canımı sıkmaya başlamıştı. Onu sanırım affedeceğim Selim dedim. En güzel kararı verdin Tanrıça'm. Ben ne karar verirsen ver arkandayım. Bundan daha da cesaretlenmis olacağım ki Selime bile demeden indim arabadan. Abim ile Alev'in olduğu tarafa geçtim. Ve arkalarından sarıldım. Bana anlamaz gözlerle bakıyordu ikisi de. Tek fark Alev gözleri ışıldar bir şekilde bakarken, abim ise şaşkın bir şekilde bakıyordu. Kikirdayarak ve her şeyi unutmuş bir şekilde "Beni mi cekiştiriyordunuz sizi çifte kumrular diyerek gülen bir yüz ifadesi ile baktım yüzlerine. Alev mahcup bir şekilde tuttu elimden. Ve birden sarıldı boynuma. Tekrar tekrar özür diliyordu benden. Yeter be kızım tamam affettim seni. Biliyorum aşk acısı çektin ben y

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE