Sabah kalktığımda her yerlerim ağrıyarak kalkmıştım. Dün gerçekten çok yorucu bir gündü. O kadar korkmuştum ki. Bora'nın gelip bizi gören Alev deyince kendimi o kadar rahat hissetmiştim ki. Bora'nın bana olan bakışı hala gözümün önünden gitmiyordu. Alev'in bizden haberi yok sanıyordu. Ve deli gibi korkmuştu. Her şeyi ona anlattıktan sonra ona da rahatlama gelmişti. Her ne kadar yanımda yatmak istediyse de yanimda yatmasını istememiştim. Bizi görenin Alev olması bizim şansımızdı. Ama başka bir sefer bu kadar şanslı olabilir mıydık bilmiyorum. O yüzden hareketlerimize biraz daha dikkat etmemiz gerektiğini düşünüyordum.
Alev hala gelmemişti yanıma. Çoktan yanıma gelip benden hesap sorması lazımdı. Çok da acıkmıştım. Belki de hala uyuyorlardı. Ama rahatsız etmem de bir sakınca yok diye düşünü
