Yavuzdan...
Aile içerisinde espirili hatta komik bir adam ama asla sabırlı olmayan ve sinirlendiğim zaman ortalığı ateşe veren bir yapım var. Annem hep Mahsun dayıma çektiğimi söyler... Onunda sinirlenince gözü döner kimseyi tanımazmış...
Maral sahneden indikten sonra benim de sinirden gözüm döndü özellikle koluna yapışan adama tokat atması önce içimden bir aferin çektirdi ama adam üzerine yürüyünce kayış koptu bende... Sonrası da dağ başından yuvarlanan kar topunun çığa dönüşmesi gibi... Önce adamı bir güzel benzettim... Ama sonrasında bana teşekkür ettiğinde söylediğim cümle sanki bombanın fitili o zaman ateşlendi...
Kız bana ne söylese haklı ulan ben nasıl kullandım o cümleyi... Hay ben benim ağzıma... Saydı sövdü ve arkasını dönüp gitti ama giderken bende bıraktığı üç şey var Hay
