Ahsen üçüncü gününde yeni sırasına oturdu.Daha arkadaşı gelmemişti.Azra sınıfa girdiğinde ona yandan bir bakış atıp gülümsedi.Ahsen onu umursamamayı seçti.Sınıf yavaş yavaş dolmaya başlamıştı.Bugün okulda ki üçüncü günüydü fakat daha tek bir arkadaş bile edinememişti.
''Sen yine niye buraya oturdun?''
Ahsen başında dikilen Mahirin ne ara geldiğini bile fark etmemişti.Ayağa kalkıp geçmesi için kenara çekildi.Bu çocuğu hiç çekmeyecekti ama Ahsen'in belki de en büyük özelliği haksızlığa gelememesi ve hiçbir lafın altında kalmamasıydı.Annesi de en çok ona dinmek bilmeyen,yorulmak bilmeyen çenesi yüzünden kızıyordu.
''Artık burası benim sıram.''
Mahir yerine geçip Ahsen,in oturduğu yere çantasını koydu.Ahsen alaylı güldü.Bunlar çok çocukça hareketlerdi.Böyle aptal şeyler yapmamalıydı.
''Gi
