Gözlerim salonun köşe tarafında duran yemek masasındaydı. Lacivert detaylı üzeri cam bir masaydı. Elimi üzerinde gezdirdim. Aniden sırtımda bir sızı hissettim. Camlardan nefret ediyordum.
"Onunla görüşmek istediğimi söylemedin mi?"
Omzumun üzerinden Ulaş'a baktım. Koltuğun üzerine koyduğu telefonu hoparlöre almış, elinde başka bir telefonu tutuyordu. Geldiğimizden beri bir Stef'le bir Görkem'le sürekli irtibat halindeydi.
"Söyledim." Tolunay'ın sesini tanıdım. "Amcanla görüşmüş bu sabah. Detayları bilmiyorum."
"Ne zaman dönecekmiş?" Sesi sabırsızdı.
"İstanbul'a dönmeyeceğini söyledi."
"Onu ikna et Tolunay. Telefonda bile olsa konuşmak istiyorum." Oturduğu koltuğa yaklaştım. Bakışlarını telefondan ayırmadı.
"Tekrar konuşacağım. Bu arada, Tuvana'dan haber var mı Ulaş?"
"Yok, haberleş
