Her insan hayal kurar ya da hayal kurabiliyosan kendini insan gibi hissedersin. Ben de hissediyordum. Mesela 'hayalimdeki' diye başlayıp devamında getirebileceğim onlarca şey vardı. Hayalimdeki üniversite, hayalimdeki iş, hayalimdeki eş. İkisi için hala bir şansım var ama biri artık gerçekten yalnızca hayallerimde yaşayabileceğim ve yaşatabileceğim bir 'gerçek'ti. Doruk'a olan kızgınlığımı bahane ederek asıl duygularımı yok saymıştım. Evet hala öfkem aklımın bir köşesinde yerini koruyordu ama sevgim öfkemin hemen yanındaydı. Ulaş'tan anlatmasını istediğim gerçekler aslında duymaya en çok korktuklarımdı. Okuduğum sözlere bile hala "Hayır, gerçek değil!" diye bağırabilirim. "Doruk böyle bir şey yapmış olamaz." Ama yapmıştı. Şu anda beni gören herhangi bir insanın bana zavallı gözüyle bakacağ
