Ulaş'tan...
Günlerin neden bu kadar yavaş geçtiğini sorgularken içine düştüğüm girdapta her defasında kayboluyordum. Her gün, her gece hatta her nefes aldığımda azaldığımı hissetmenin verdiği tükenmişlik duygusu o kadar yabancı hissettiriyordu ki, kendimi tanımak için eskittiğim aynaların cam kırıkları bedenimin her yerindeydi. Bir insan hem yalnızlıktan deli gibi korkup hem de kalabalıktan kaçıyorsa, kendisinden çalınan, eksik bırakılan bir şeyler var demektir. Eksiktim. Babam yoktu ama babam gibi hissettiren bir amcam vardı. Sevdiğim kadın yoktu belki ama Kelebeğim vardı. O zaman eksik olan şey neydi?
Demir kapı açıldığında öne eğdiğim başımı kaldırdım. Geçen aya göre daha güçlü ve iyi görünüyordu. Birkaç ay sonra özgürlüğüne kavuşacak olmanın verdiği beklenti ona iyi geliyordu anlaşıl
