Korkuyla yanımda yürüyen İz'e baktım.
"Sorun yok. Eninde sonunda onu öldürecekti zaten." Zorbey'in ölmesi umurumda bile değildi. Benim önemsediğim şey, Ulaş'ın benim yüzümden katil olmasıydı. İki kardeşi de öldürmesinin sebebi sevdiği kadınlardı. Sevda'ya olan sevgisinden emindim. Ama beni sevip sevmediğini bilmiyordum. Değer verdiğine emindim. Yanında olmamı istediğine de öyle. Ama sevgi farklıydı. Yalnızca benim için katil oldu diye beni sevdiğini iddia edemezdim.
"Tolon?" dedim zor duyulur bir sesle. Ona ilk defa adıyla hitap etmiştim. Şaşkın bakışlarla bana baktı. Yavaşça yürümeye devam ediyorduk.
"Efendim?"
"Ulaş, beni bırakır mı?" Gözlerim dolarken başımı öne eğdim. Vereceği cevap benim için çok önemliydi.
"Söyleyeceklerim seni ne kadar tatmin eder bilmem ama, Ulaş'ın seni bırak
