"Özdemir Asaf."
"Ha?"
"Ha değil efendim! Özdemir Asaf'ın şiiri diyorum. Çok güzel değil mi?"
"Ha evet. Çok güzel gerçekten. Senin şiir sevdiğini bilmiyordum."
"Şiir sevilmez mi be? Sen sevmez misin?"
"Severim. Severim de senin gibi ezbere bilmiyorum pek."
"Orta okuldayken bir öğretmenim üzerime çok titrerdi. Türkçe öğretmeniydi. O sevdirdi zaten şiiri bana."
"Öyle mi! Kadın mıydı bu öğretmen?"diye umursamazca konuşmaya çalıştım. Nedensizce sinirlenmiştim. Umut ise gözlerini kısıp anlamayan gözlerle baktı.
"Kadın. Ne oldu ki?"
"Erkek olsa şaşardım zaten!"diye cama dönüp sessizce mırıldandım.
"Mucize daha 11 yaşındaydım o zamanlar. Neyin kıskançlığını yapıyorsun?"
"Kıskandığımı kim söyledi be?"diye hışımla ona döndüm.
"Niye bu kadar kızgınsın o zaman?"
"Kızgın falan değilim sade
