33. Bölüm
Yorgun ve bitkin vücudumu Kenanın yatağındaki koltuğa attım. Ağlamaktan bitap düşmüştüm ve hala dizlerim titriyordu. Onu kanlar içerisinde görmek ve kaybetme korkusu iliklerime kadar işlemişti. Yüce Rabbim onu bize bağışladı. Aklıma babam düştü yüreğim sızladı. Gözlerimi yumup babamla Yusuf olayı gündeme gelmeden önceki halimizi hatırladım. Beni hep dizinin dibinde tutar ve saçlarımı okşamayı çok severdi. Ahh babam keşke şuan yanımda olsan ve ben senin dizinin dibinde dursam sende saçlarımı okşayıp geçti kızım bu da geçti desen.. derince bir ahh çektim. Babam ve onun en güvenli yeri kolları arasında olmayı diledim.. ailemin hasreti gün geçtikçe yüreğime daha büyük yaralar açıyordu. Ama bunu gündemime getirmeden kapatıyordum, zaten gündemim de o kadar yoğun ki gerektiği gibi hasr
