BAŞAK’TAN…
Baran ağanın yemek davetine hazırlanmak için valilikten erken çıktım. Akıncı arazi taramasında olduğu için ev boş olacaktı. Burak yavşağına da hazırlanacağımı geç gelmesini söyledim. Eve gelince ilk işim arındırıcı bir duş almak oldu. Saçlarımı ve bedenime birer havlu sardıktan sonra düşün kapısını açtım ki yavşak Burak ile karşılaştım.Gözleri bedenimde bir tur dolandıktan sonra kaşlarını çattı.
“Bakıyorumda Baran ağa ile buluşmaya dünden hazırmışsın.”
“Senin aksine ben işimi ciddiye alıyorum“ dedim.
“Ne yani ben işimi ciddiye almıyor muyum?” diye sordu.
“Beni bu kadar engellediğine göre pek de aldığını söylenemez” dedim.
Odaya ilerleyecek oldum önüme dikildi konuşması için yüzüne baktım. Bu geri zekalının karşısında bedenime sarılmış havlu ile durmak hoşuma gitmiyordu.
