"Yoongi?" Yanına gidip işaret parmağımın ucuyla omuzunu itekledim. "Biraz daha uyursan uçağı kaçıracağız." Daha sonra omuz silkip ondan uzaklaştım. "Gerçi bu benim işime gelir. Uyu sen."
Tam odadan çıkacağım an uykulu bir sesle konuştuğunu duydum. "Balayına gitmek istediğini biliyorum Hana."
Uyanır uyanmaz benimle uğraşıyordu, anlaşılan bugün formdaydı. Bir hafta boyunca onu umursamama kararı almıştım. Bu hem akıl hem de kalp sağlığım için yararlı olacaktı.
Dün akşam ki saçma tavrına anlam veremesem de umrumda değildi. O kızı red etmiş olabilirdi ama onu gördüğünde üzülüyorsa ve yanındayken gülebiliyorsa hala onu unutamadığı, bir şeyler hissettiği kesindi.
Kendi kendime gelin güvey olmaya gerek yoktu. Sonra aptal aptal ağlayan ben olacaktım.
...
"Bu yüzünün hali ne? Ölüme gitmiyorsun
