"Rahat durursan, kesmez!" diyen Zişan uzun saçlarını yastığın üstüne yaymış, sırt üstü yatmıştı. Battal ise yorganın üstüne geldiği kılıcın görünen ucuna bakıp duruyor, bir yandan da oturmuş Zişan'ı izliyordu. Lafını söyleyip gözlerini yumalı neredeyse yarım saat olmuştu. Uyumuş muydu acaba?
Yerinde kıpırdanarak biraz daha yatağın ortasına yaklaşmaya çalıştı Battal. Ama ne yapsa nafileydi, ortada Zişan kadar bir kılıç yatıyordu. Güya bu kılıcı buraya koyarak ona yaklaşmasını engelleyecekti. Ama umrunda değildi, bu gece, günlerdir uzak kaldığı karısına yaklaşacak, nefesini nefesine katarak uyuyacaktı.
"Zişan?" diye usulca seslendi. Ondan ses çıkmayınca da tekrarladı.
"Zişan? Uyudun mu?"
Zişan'a yaklaşmış bakınırken karısının birden gözlerini açmasıyla sıçrayan Battal ağa hafifçe geriye
