Ela, Raife Hanımın gözlerindeki korkuyu ve şüpheyi fark ettiği anda hemen onun dikkatini dağıtması gerektiğini anlamıştı. Annesinin arkasında olmaması demek Dereli Ailesinde asla barınamayacağı anlamına gelirdi. Ne yapıp edip onu her zaman etkisi altında tutması gerekiyordu.
“Anne... Kendimi çok kötü hissediyorum.”
Ela’nın yüzü bir anda bembeyaz kesildi. Elini acınası bir halde annesine uzattı.
“Yardım et... Nefes alamıyorum.”
Raife Hanım, Ela’nın halini görünce endişeyle “Elacığım, ne oldu?” diye sordu. “Beni korkutma bebeğim.”
Ela “Anne... Anne ben...” deyip bayıldı.
“Ela! Bebeğim! Ambulans çağırın, hemen!”
Raife Hanımın telaşı salondakileri pek de etkilemedi. Çünkü Ela’nın düştüğü utanç verici durumdan dolayı rol yaptığını herkes anlayabiliyordu. Ama aslında her konuda çok kurnaz
