14- İŞ

2634 Kelimeler

"O zaman..." Arkamdaki bir noktaya gözlerini sabitlediğinde ensemde bir nefes hissettim. "İşe aldık mı?" Arkamı döndüğümde şoka uğradım. Onun burada ne işi vardı? "Bu güzelliği işe almazsam büyük haksızlık etmiş olurum." Onu tanıyordum. Bizim okuldaydı. Adını anımsayamamıştım. Sessiz, garip ve tehlikeli bir tipti. İnsanlar sürekli arkasından bir şeyler uydururlardı ama sanırım hiç arkadaşı yoktu. Kimseyle konuştuğunu görmemiştim. Kesinlikle okulun en gizemli kişisiydi. Kimseye bulaşmamış, okulda kavga hiç etmemişti ama ona bulaşan çocuklar ertesi gün okula gözleri mor geliyorlardı ve hiçkimse bir şey demiyordu. Bu çok garip olduğundan onu hiç umursamamıştım. O hayatımda hiç yokmuş gibiydi. Zaten yoktu. Şu ana kadar. Ne tepki vereceğimi bilemeden önüme döndüğümde ismini anımsaya

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE