Bazen insan kendi zihnine hapis olur derler. Kendisini beyninin derinliklerinde kaybederken gerçek mekanın farkına çok geç varır. Bana olan da buydu. Kendi düşüncelerime o kadar dalmıştım ki, çantamdan İngilizce dersinin materyallerini çıkarıp masaya koyarken adımın seslenilmesiyle kafamı kaldırdım yavaşça. Zihnimdeki düşüncelerden sıyrılıp gözlerimi kırpıştırdım.
''Günaydın Nehir!'' Sıra arkadaşım Ömer şen şakrak bir şekilde bana doğru gelirken etrafa saçtığı neşeyle gülümsedim.
''Günaydın Ömer,'' Yanımdaki yerine oturup hızla bana döndüğünde şaşırarak bakışlarımı yüzünde gezdirdim. Yerinde duramıyordu, anlatması gereken acil bir şey varmış gibi davranıyordu. Sabah sabah bu kadar enerjik olması takdir edilmesi gereken bir durumdu bana göre. Bir süredir sabahları çok erken kalkıp sürekli
