Umut bizi konuşmamız için baş başa bıraktığında Kübra yatağıma oturmuş ve ben somurturken kahkaha atarak videoyu izlemeye başlamıştı.
''Çüş Nehir! Çocuk uçtu resmen yataktan.'' Kübra'nın dedikleriyle dizlerimi kendime çektim ve üstlerine yastığımı koyup kendimi boğmaya çalıştım. Boğularak ölmezsem utancımdan ölebilirdim. Umut'un yüzüne nasıl bakacaktım bir daha? Hem neden ben ona, ağacına sarılan koala gibi sarılmıştım ki? Resmen çocuğun uyumasından yararlanmıştım. Kendimi Yeşilçam filmlerindeki ırz düşmanları gibi hissediyordum.
''Tüh ya, yatağın arkasına düştüğünüz için ne olduğunu göremiyorum. Yoksa öpüştünüz mü?'' Kübra'nın dediğiyle hızla kafamı kaldırdım ve Kübra'nın omzuna vurdum.
''Ahh! Ne vuruyorsun be! Sadece sordum.'' Kübra'nın cırlaması ve attığım darbenin misli iadesi ile i
