Omzumda hissettiğim el ile birlikte bedenim sarsılırken adımın seslenilmesiyle gözlerimi araladım. Bana doğru eğilmiş, yüzünde endişeli bir ifadeyle beni inceleyen Umut'u görmemle gülümsedim. Kasıklarımda ve belimde hissettiğim eş zamanlı ağrıyla gülümsemem silinip yerini acı dolu bir ifadeye bıraktı.
''Mira, iyi misin?'' Sorduğu soruya sadece kafamı iki yana sallayarak cevap verebilmiştim. Gözlerimi sımsıkı yummuştum sanki ağrımı geçirebilecekmiş gibi. Nafileydi. Üşüyordum aynı zamanda ve bu bedenimi kasmama; bedenimi kastığım için ağrımın artmasına sebep oluyordu.
''Karnın aç mı? İlaç içmen gerekiyor, hazırlayayım mı hemen bir şeyler?'' Umut'un edişeli sesi kulaklarımı doldururken acı yüzünden yumduğum gözlerimi aralayıp ona baktım. Doğrulmaya çalıştığımda karnıma giren kramplarla inle
