22.Bölüm

710 Kelimeler

Hastane yolu zaten uzundu, birde duru ve benim ağlamam, kafamda kurduklarım yolu daha da uzattı sanki. Onlara bir şey olursa ne yaparım ben? En son onlara yalan söyledik. Bu şekilde olmaz... Hastanede biraz bekledikten sonra doktorlar Deryanın ve babamın kazayı ufak sıyrıklarla, eziklerle, bir kaç kırıkla atlattığını, şu an uyuduklarını söyledi. Ama annemi yoğun bakıma kaldırmışlar. Ön koltukta sıkışmış. Nefes alamamış, kalbi durmuş. Doktor bunları anlatırken Cihan, Duru ve beni tutmaya çalışıyordu. ************ Gözlerimi açtığımda nerde olduğumu anlayamadım. Yatakta uzanıyordum. Doğrulmaya çalıştım ama başımın ağrısı ve kolumdaki serumdan kımıldayamadım. Ne oldu ki? Kapının açılmasıyla başımı çevirdim. İçeriye Sami abim girdi. Yanıma oturdu hemen. Onların nasıl haberi oldu? Duru nerde

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE