Doğum günlerimi oldum olası sevmezdim. Özellikle ergenlikte, o zamanlar benim için sadece kabustu. Yaşıtlarım büyük doğum günü partileri yaparken ben bundan tamamen uzaktım. 5 Aralık annemin beni terk ettiği gün, beni yaşarken kimsesiz bıraktığı gündü.
Boynuma bıraktığı öpücükle bedenim iyice gerilmişti. Nereden biliyordu, ben bile doğum günümü hatırlamıyorken bu adam nasıl hatırlamıştı? Beni kendine döndürdüğünde çenemden aşağıya süzülen bir damla ile karşı karşıya gelmişti.
"Mia neden o güzelim gözlerinden yaşlar akıyor sevgilim?”
Gözlerine bir süre baktıktan sonra;
" Annem... Beni terk ettiği zamandı doğum günüm."
Konuşurken sesimin titremesine mani olamamıştım.
"Kutlamıyordum...Hiç."
Dudaklarımdan bir hıçkırık çıktığında ellerimi yüzüme kapatmıştım. İlk kez duvarlarım kırıl
