Sarp işe gitmek için üzerini giyinirken yatakta oturuyordum. ‘’Sarp!’’ diye seslendiğimde bakışları bana döndü. ‘’Benim yaşlarımda kız kardeşi olan arkadaşın var mı? Evde sürekli tek başıma çok sıkılıyorum en azından arkadaş edinmiş olurum.’’ Amacım arkadaş değildi ama her şeyin bir sırası vardı.
Gömleğinin düğmelerini iliklerken düşünür gibiydi. ‘’Tanıştırabileceğim bir kaç kişi var.’’
‘’Ayarlayabilir misin?’’
Gömleğini düzelttikten sonra kravatını hızlıca yapıp ceketini üzerine geçirdi. Odaya geri girdiğinde doğrudan bana doğru yürüyüp dudaklarımdan öptü. ‘’İsteğin benim için emirdir.’’
Tabi kesin öyleydi yanağımda beş parmağının morluğu vardı. Onunda yardığım alnındaki yarası daha kapanmamıştı ama çok düşünceli bir kocaydı!
Kahvaltıya indiğimizde herkesin gözü bizdeydi dün geceki
