Cesur sabah uyandığında önce duşunu aldı. Ardından yatağın üzerindeki çarşafı topladı. Çekmeceden şırıngayı çıkarıp damar yolundan ince bir miktar kan çekti ve çarşafa damlattı.
Odadan çıkmadan önce yerde uyuyan kadına kısa bir bakış attı. Sonra sessizce kapıyı açtı ve çıktı. Katta bulunan ikili koltukta annesi oturuyordu. Göz göze geldiler. Kadın sessizce ayağa kalkıp oğlunun elindeki çarşafı aldı. Cesur hiçbir şey söylemeden aşağı indi ve doğruca bahçedeki atlara yöneldi.
Müge uyandığında bütün vücudu tutulmuştu. Başının içi zonkluyordu. Bunu hem susuzluğa hem de geçirdiği stresli geceye bağladı. Nerede ve kiminle uyuduğunu hatırladığı anda ise panikle doğruldu. Bir an gözlerinin önü karardı, yatağın boş olduğunu fark etti.
Duvara asılı saate baktı: sabahın sekiziydi. Cesur’un banyoda
