Duyduğu sözlerin doğruluğuna inanmak istemez gibi, gözlerini kısıp baktı Semiha hanıma Adâr..
-“Annesi.?” derken ki titreyen ses tonu bile duyduklarının yalan olduğuna inanmak ister gibiydi adeta..
-“Annesi..!” dedi Semiha hanım keskin sesiyle..
Ardından dolmaya meyilli, ama nefretin esir aldığı gözlerini dikti kendisine şaşkınca bakan Şiwan ağaya.;
-“Didê, Züleyhanın kızı..!” diyip bir an olsun ayırmadı bakışlarını gözlerinden yaşlar süzülen adamdan..
-“Bu benzerlik, gözleri..” dedi Şiwan ağa boğazındaki yumruyla..
Daha gelinini, Didêyi ilk gördüğü gün, yıllar önce kaybettiği Züleyhasına benzerliği ile bozguna uğramıştı zaten.. Kaderin vicdanına bir oyunu olduğunu düşünmüştü hep, kaçmıştı Didêyle göz göze gelmekten.. Asıl kaderin ağlarının örüldüğünden habersiz, sebebi olduğu sözde
