-“Böyle olmaması gerekiyordu..!” diye acıyla yükseldi Didênin sesi.. Hiç tanımadığı, yüzünü bile bilmediği, bir kaç ay öncesine kadar varlığından bile bi haber olduğu annesi içindi bu acı çığlık..
Karısının gözünden süzülen inciler ile, Adâr sımsıkı yumdu gözlerini.. Onun gözünden düşen her damla, sel olup akıyordu adamın yüreğine..
-“Didê’m..” dedi yalvarırcasına çıkan sesiyle..
Sesindeki çaresizlik, istemeden de olsa sırtlarına yüklenen geçmişin kamburun acısıydı..
-“Didê’m, özür dilerim..” diyip çöktü karısının ayaklarının dibine Adâr. Kendi suçu olmayan bir günah için karısının ayaklarına kapanmış , af diliyordu koskoca Ateş ağa..
Daha önce kimsenin karşısında başı bile bir kez olsun eğilmemiş Adâr Kanlıca, bir çift yeşilden süzülen yaşlar uğruna , af diliyordu karısından..
Didê
