Handan
Büyük bir salonda beni yanlız bıraktıklarıında,.ister istemez düşüncelere daldım!
Bu durumda, kendi esaretimi hatırladım. Ben hep yanlış yerde yanlış zamanda bulunan kişi oldum. Böyle yanlız, çaresiz kalmak kaderimdi, beni iyi hissettiren tek kişi aklıma geldiğinde mutlu eden tek kişi hayatıma giren, bana bildiklerimi öğreten, bir kadın olarak nasıl kendimi korumam gerektiğini öğreten kisi Nevra abla...
Hayatım boyunca sesimi çıkarmadım, hakkımı savunmak şöyle dursun, bana kötü birşey yapmasınlar diye, itaat ettim, harfi harfine gösterilen kurallara uydum. bu Nevra abladan.ogrendigim biseydi. Bu işime yaradı mı? Aslında şuan düşününce asla yaramadı! Bence onunda işine yaramıştı.
Tamam sorun çıkarmadan, ama kendini de ezdirmeden yapmak lazimdi,doğru olan buydu.
Kararım kesindi,
