İki Hafta Sonra...
***
Kucağımda ki kitaplarla kapıda bekleyen arabaya ilerledim.Derslerim başlamıştı ve ben okulu artık bir kaçış gibi gördüğümden hazırlanıp derslerden önce geliyordum.Belki kafam dağılır, onu bir an olsun unuturum diye koşa koşa geldiğim bir yer olmuştu.Yaklaşık iki haftadır her şey can yakıcı bir şekilde yavaş ve normal ilerliyordu.Benim canım yanarken bazıları ise heyecanlı ve mutluydu.En azından düğün hazırlıkları yapan Diyar için güzel geçiyordu ki iki haftadır yüzünü bile görmemiştik.
Görmek de istemezdim ama kalbim özlemle yanıyor, aklımla asla aynı yolda yürümek istemiyordu.Ben unutmak için çabalarken, biraz olsun zihnimden atmaya çalışırken onu kalbim yüzünü bir an olsun görmek için kıvranıyordu.
Olmazdı ama.
Diyar evleniyordu.
Bana o gece mesaj atıp, o ben
