SANEM
Doğduğun ev ve annenin kaderini yaşarsın derler başta annemin kaderin yoluda izlemeye başladım. İlk kız olarak doğumum babam tarafından istenmeyen, sevilmeyen evlat oluşum evde varlığımla yokluğum bir hayalettim ne yaparsam yapayım asla babamın sevgisini, ilgisini kazanamış gözde evladı abim öte gidememiş hep onun gölgesi olarak bütün abimin hatalarının cezasını ben çekiyordum. Abim demeye dilim varmıyor en son gönül ilişkisi yüzünden ölümle cezalandırılacakken oğlunun ölmesini gönlü el vermezken bir çırpıda beni harcadı. İstediğim hayat, istediğim sevgi bu değildi ayağıma zincirlere vurmuşlardı susup kaderime boyun eğmemi istediler. Adıma verilmiş kararlar boyun eğmedim kaderime hüküm verilmişti ben zincirlerimi kırıp attım kendime yeni ben yarattarak hayatımın zor evresinden geçer
