SANEM
Her yer kap karanlık önümü göremiyor neden burdayım? nasıl geldim buraya? hiç bir fikrim yok sanki bir fanusun içindeyim içimdeki huzursuzluk beni korkutuyor nefes almıyorum. Olduğum yere çöküşüm çaresiz oluşum ne yapabileceğimi bilmez haldeyim gözlerimin önü yavaşça aydınlanmaya başladı. Elini bana uzatan Demir beni kurtarmaya geldi çok perişan görünüyordu onunla gelmem için yalvarışıtüm hücrelerimi ele geçirilmiş gibi tepki veremiyordum sonunda gücümü toparladığımda elimden tutabildim. Olduğum yerden kaldırmış peşinden onu takip ediyordum mis kokulu bin bir çeşit çiceklerin arasından yürüyordum nerdeyiz? nereye götürüyordu beni? kendime sorular yöneltiyordum yolun sonunda kocaman bir uçurum vardı.
" kızlarımız ve oğlumuz karşıda bizi bekliyorlar "
O uçurumun diğer ucunu gösterd
