GÖRÜŞME ONLARLA!

1209 Kelimeler

Şaşkınlıkla açılan gözlerimi herkeste gezdirdim. Ama kimse şaşırmamıştı. Bu da bilmeyen tek kişinin ben olduğumu doğruluyordu. “Nasıl, kimse neden şaşırmadı?” Zeynep; “Sen bir gündür uyuduğun için geç öğrendin.” Kaşlarım kalktığında kıkırdamadan edemedim; “Bir keresinde de 1,5 gün uyumuştum. Can ve Emir beni uyandırmak için neler denemişler ama ben Nur’un ağlayan sesine uyanmıştım.” Bu sefer şaşıran onlardı. Gökçen; “Neden ağlıyordun?” Nur gülerek; “Sultan’ı öldü sanmıştım.” Can ve ben kahkaha atmaya başladığımızda diğerleri şaka olduğunu düşündüğünden gülmüyorlardı ama doğruydu. “Doğruyu söylüyor.” Benim bunu dememle Melih ve Hakan gülmeye başlarken Eren, Fatih ve Gökçen şaşkınlıkla Zeynep hala inanamıyormuş gibi bakıyordu. Şehzadem; “Nasıl becerdin demeye korkuyorum?” “İ

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE