YÜZÜK KRİZİ (2/2)
. . . ☕ Melih'ten... ☕ "Kahve içer misin hayatım? Buranın kahvesi meşhur. Söyleyeyim bir tane?" dedi Şebnem elimi asla bırakmazken. "...Çayın da bitmiş zaten." Nescafe harici kahveye alışık değil ama benim bünyem. Onu ne yapacağız hayatım (?) "Yok, sağ ol." dedim kibarca. Ama Şebnem ona ayak uydurmam için gözümün içine bakıyordu. Ağzımdan bir tane bile sevgi sözcüğü çıkmıyor diyeydi galiba bu uyaran bakışları. İstemeye istemeye "Gerek yok aşkım ya." derken bulmuştum ben de kendimi. "...Çay alayım ben yine." "Bakar mısın?!" Yanımıza çağırdığı garsona bardağımı verip bir çay daha söyledikten sonra, gövdesini bana yasladı. Yakınlığı teklifsiz olsa da bu oyuna kendimi ben dahil etmiştim. Ve atalarımızın "Kendi düşen ağlamaz." diye manidar bir sözü vardı bu durum için. Yapacak bir şey y
- Yazar
