Akademinin bahçesine adım attığımda akşam üzerinin serinliği yüzüme vurdu. Gökyüzü, gün batımının sarı ve turuncu tonlarına bürünmüştü, ağaçların yapraklarına yansıyan ışık, sanki tüm dünyayı altın bir tülle örtmüştü. Loreinna’nın bedenindeyim ama ben Ege’yim; bu hissi kabullenmek hala zor.
Derin bir nefes aldım. Çiçeklerin kokusu burnuma dolarken hafif bir esinti saçlarımı savurdu. Etrafımdaki her şey farklıydı ama bir yandan da tanıdık. Akademinin bahçesinde yürürken, kendi dünyamı düşündüm. Orada, Ege olarak, hayatım ne kadar da basitti. Üniversite derslerim, arkadaşlarım ve sıradan bir hayatım vardı. Şimdi ise, bir cadının bedeninde, büyülü bir dünyanın ortasındayım.
Bir an durup gökyüzüne baktım. Renklerin dansını izlerken, eski günleri yad ettim. Arkadaşlarımla kampüste dolaştığımı
