"Hiç akıllanmayacaksın."
Annem yine söylenmeye başladığında anne, demiştim. Hiç değilse şu dadının yanında yapmasaydı. Zaten onu zerre sevmiyordum. Annem kucağında uyuttuğu Alimi bana uzattığında nereye diye sormuştum. Hemen kalkacak mıydı? "Kızım istersen sen de benimle gel." Mümkünatı yoktu. O kadını ve Onur'u burada yalnız bırakıp hiçbir yere gitmeyecektim.
"Anneciğim daha dün siz de değil miydik? Onur'a söylerim müsait olduğunuz bizi yine getirir." Annem bana doğru eğilerek fısıldar gibi konuştu. "Hayaller kurmak çok güzeldir kızım, kendini iyi hissedersin ama gerçekler de yaşamın kendisidir. Onur'dan kocan gibi bahsetmekten vazgeç. Siz seneler önce ayrıldınız."
"Anneciğim bana bilmediğim bir şey söyle."
"Ben gitsem artık iyi olacak." Annem ayaklandığında sevimli dadımız da ayaklan
