"Uyan... Uyanır mısın?"
Biraz daha diyerek yan döndüğümde beynimden şimşekler çakmıştı. Saliseler içinde gözlerimi aralayarak yerimden fırlamıştım ki Alim'i onun kucağında görmemle elimi kalbimin üstüne koydum. Ben burada nasıl uyur kalırdım. Ben uyursam ya kucağımdan düşseydi ya da az önceki gibi yan yattığımda altıma kalsaydım.
"İnsan böyle mi uyandırılır, aklım çıktı." En çokta burada uyuyup kalmış olmama kızıyordu. Elimle yüzümü kapattığımda uykumu açılmasını bekledim. "Benden ne bekliyorsun çok merak ediyorum?" Haklıydı beni öperek uyandırmasını falan beklemiyordum. "Gidip odada uyu burada bu şekilde uyuyamazsın." Yeniden uyku bastırdığında esneyerek ayaklandım. Bebişimin çıngıragını ona uzatarak "Yalnızca bir saat uyursam bana yetecektir. Sen idare edebilecek misin?"
Bir yandan da
