Sabah telefonumun melodisine eşlik eden Poyraz'ın küfürleriyle gözlerimi açmıştım.
Kim olduğuna bakmadan açtığım telefondan Güneş'in neşeli sesini duyunca gülümseyip bu kızın varlığına tekrar şükrettim.
"Canım, balım, bal böceğim, biricik arkadaşım, minnoşum, günaydın" diyerek konuşmaya başlamasıyla kıkırdayarak yataktan kalkıp "Günaydın Güneşim" diyerek uyuyan Poyraza göz attım.
"Sen hala uyuyor musun kalk kız sen bu saate kadar uyuyamazsın daha bütün sınavlarımı vermemin şerefine kutlamaya gidecektik gün boyu benimsin" diye çığırdı.
"Olmaz Güneşim çünkü bütün günümü Poyraza ayırdım ama bize katılabilirsin akşam da kutlamaya gideriz olmaz mı ?diyerek yataktan kalktım.
Saatin 12 olduğunu fark edince sessizce yuh diyerek Poyrazı dürtmeye başladım.
"Ha bu Poyraz şu gazetede yanında ola
