Batu ve yanındaki ismini bilmediğim yüzünde aptal bir sırıtış olan çocuğa gözlerimi devirip Güneşi kolundan tuttuğum gibi açılan asansöre çektim.
"Sizi hiç ilgilendirmeyen bir yere gidiyoruz başka soru?" diyen Güneşle hareketlenen çocukların suratına asansör kilidini kapatıp "Üzgünüz ama anca sığdık biz buraya" diyerek zoraki tebessüm ettim.
Asansör kapandığında Güneşle bir süre bekleyip daha sonra kahkaha atmaya başladık. Çocuk bir şey yapmasa bile sevdiğim adam ile aramın bozulması riskine giremezdim.
Asansörden uyarı sesi geldiğinde açılan kapıdan çıktık. Güneş kapıyı açarken telefonumdan haberlere ve son dakika gelişmelerine bakmaya başlamıştım.
"Aaa Serap teyzeler gazeteye çıkmışlar." diyerek ayakkabılarımı çıkardım ve salona geçtim.
"Neden?" diye soran Güneşe " Ayy Poyrazın anne
