15. BÖLÜM / O ZAMAN HALAY :)
“ALİZE TABAKÇI”…
Gözyaşlarımı çorbama katık ettim o çalışma odasında. İçtikçe midem bulandı, içtikçe sindiremedim sanki. Annemin yaptığı çorbaları düşündüm. Ben hasta olunca başımda bekleyip içirdiği anları düşündüm. Şimdi burnum kırık ve bir sürü ağır acıyla kendim içiyordum.
Bu odada bir ihtimal bulup da abimleri arayamayacaktım kesin. Çünkü yanından ayırmayı bırakın gözlerinin hapsinden bile çıkarmıyordu beni kesik bacaklı aygır. Düşünmekten beynimi yitirecek gibi oluyordum. Beni burada bulamayacaklar ve bu adamın karısı falan olacağım diye çok korkuyordum.
Çorbayı öyle yavaş içtim ki hemen beni o pis yere götürmesinler diye. Yiyebileceğimi bilsem bir tane daha bile isterdim. Ama yiyemeyeceğim için sinirlenir de yine bir yerimi kırar diye isteyemedim. Ya
