4.bölüm
1219 Kelimeler
okuldan içeriye adım attığımda Artık rahat bir nefes almıştım Burası benim sınırlarımdı ve Kerem beni hiçbir şekilde burada bulamaz ve yakalayamazdı önce müdüriyete gidip diplomamı aldım Ondan sonra okulun arka kapısından gizli sığınağına gittim şimdi diyeceksiniz arka kapısı varken niye çıkıp gitmedim ailemin benim kaybolduğum anlar anlamaz her yere bakacağını bildiğim için o yüzden de planım tıkır tıkır işliyordu bu sığınağı bulduğumuzda Selin'le ben oturmuş konuşuyorduk Müdür Bey'de arkaya gelip bir şeyleri kontrol ettikten sonra giderken düşürdügü anahtarla orayı bulmuştuk okulun eski deposu gibiydi ama değildi çünkü içinde de bir kapı vardı Bu da farklı bir yere açılıyordu ve burayı bilen 3 kişiydik anahtarı bulduğumuzu müdüre hiçbir zaman söylemedik Ondan bir tane daha yaptırıp Selin'le paylaştık ne zaman canımız sıkılsa dersten kaçsak buraya geliyorduk.
Zaman geçmek bilmiyordu sanki iyice Uykum gelmişti karanlık olmasından dolayı dışarının aydınlığını hissetmediğim için mi bilmiyorum uyuyup kalmıştım
bir anda gürültüye sıçradım saklandığımı unutup Çığlık atıyordum az kalsın Kerem'in bağırmalarını duyuyordum
"Neredesin Nerede saklanıyorsan bulacağım seni "diye bağırıyordu ama öğretmenlerim
"burada kimse yok diplomasını aldı ve gitti Bir daha da görmedik "
"yalan söylüyorsunuz onu saklıyorsunuz"
" Bak kardeşim her yeri didik didik aradık Sen de görüyorsun yerin yedi kat altı yok ki orada arayalım Hadi şimdi git yoksa ben de polis çağıracağım Unutma ki burası bir okul ve okula saldırmak da büyük bir suç"
Kerem söylene söylene uzaklaşmıştı sesler ugultu gibi geliyordu bir süre daha bekledikten sonra telefonumun titreşimde ışığı yanmaya başladı arayan eniştemdi
"Alo yok saklanıyorum ne zaman çıkayım tamam tamam arkaya gel enişte yan tarafta yer yok o beni tanıyamaz şimdi tamam enişte "deyip telefonu kapattım
Böylelikle daha önceden Selin ile ayarladım kıyafetleri giydim Böyle okuldan çıkmam da rahat olmuştu eniştemle buluştuğumda ona sımsıkı sarıldım arabaya geçtik ve nevin teyzeye gittik eniştem
"Bade Sen git ben seni arabada bekleyeceğim Hem aşağıdan gelen giden var mı onu da kontrol ederim"
dedi Ben de ona
"tamam enişte ne olursa olsun beni ara"
dedim yukarıya çıktığımda Kapının zilini çalıp Nevin teyze beni hemen içeriye aldı ona sımsıkı sarıldım
"Hadi geç içeri kızım çabuk birazdan buraya da damlarlar"
" tamam Nevin teyzem "
Nevin teyze eline telefonu aldı
"Ne yapıyorsun Nevin teyze" diye sorduğunda
"anneni arıyorum" dedi
" neden "dedim " bana yardım ediyordun"
" merak etme Herşey benim ayarladığım gibi olacak badecim Ama önce bir anneni aramam lazım"
dedi telefon birkaç çaldıktan sonra
" Alo Aliye Hanım nasılsın İyiyim teşekkür ederim Bade gelecekti bu saate kadar bekledik bir şey mi oldu canım göndermek istemiyorsanız bize de söylemeniz lazımdı kızı son kez bize göndermenizi istedik ne demek gönderdiniz E bu saat oldu Niye gelmediler ne Aliye Hanım siz benle dalga mı geçiyorsunuz anladım Anladım İyi akşamlar"
deyip telefonu kapattı
"Nevin teyze ne yapıyorsun "
"böyle ararsam burada olmadığını anlar Yani buraya biraz daha geç gelir yüzde doksan Burayı da kontrol edecekler ama hemen değil o yüzden de Bade burada kalamazsın geceden çıkman gerekiyor"
" anladım" Gel buraya Selin'in odasına geçelim selin odasına girdiğimizde Selin ellerimi tutup gözünden yaşlar oluk gibi akmaya başlamıştı
_ Ağlama mutlaka tekrar buluşacağız arayacağım ben seni numaran aklımda ama bir süre telefon kullanmam herhalde ya da başkasının üstüne alabilirsem alırım
"tamam ama arayacaksın her zaman görüşeceğiz tamam mı "
"Tabii ki görüşeceğiz"
" Bade kızım bak bu valizi sana hazırladım
"Nevin teyze ne gerek vardı benim çantamda her şeyim vardı"
" Her şeyin yoktu Bade o evden Alabildiğin şeyler vardı Bunun içinde her şey var iç çamaşırı günlük giyecekler Bir iş yerinde çalışırsan çalışmak için giyecekler ufak tefek makyaj malzemeleri Kişisel bakım malzemeleri hepsini koydum kızım iki çift ayakkabı koydum terlik koydum sana bir süre Bunlar idare eder Burada da paran var bade'm kuzum yalnız bunu iyi muhafaza etmen lazım
"ama Nevin teyzesi "
"aması yok Bade bir süre bankaya hesap açamazsın Babanlar polis bunu takip edeceklerdir O yüzden de senden istedigim paranı güzel bir muhafaza etmen "
" anladım Nevin teyze ederim"
boynumdaki küçük çantayı çıkarıp paraları oraya koydum Nevin teyze Biraz güldükten sonra
" bu kadar bol bir tişörtü neden giydiğini Şimdi anladım ben bile fark etmedim"
" ablam verdi bunu enişteminmiş asker cüzdanı Diyorlarmış içinde benim de takılarım da var o yüzden de ben de düşürmemek için boynuma attım "
"önemli değil kızım hadi Bade buraya da gelmeden senin gitmen lazım kuzum gittiğin yere mutlaka ziyarete gelicem tamammı"
teşekkür ederim sizin sayenizde kaçıp gitmeyi cesaret ettim"
" Ne yapıyorsun Bade bir daha teşekkür edersen bak döveceğim ama İsterdim ki Birkaç gün burada saklan sonra git ama buraya da polisler gelecekler O yüzden de yakalanmaman için seni göndermek zorundayım"
" biliyorum ama ne var ki içim acıyor Böyle bir aileden böyle kaçarak gitmek canımı yakıyor"
" yakmasın kızım biliyorum sen kendini koruyacaksın kollayacaksın hep bir gün gerçekten yolun aydınlık olacak o yüzden kendine iyi bak Bade "
"teşekkür ederim ben çıkayım eniştem dışarıda bekliyor "
"Tamam kızım "
Selin arkamdan Ağlıyordu ona sımsıkı sarılıp mutlaka görüşeceğiz dedim valizi de alıp aşağıya inmiştim eniştem valize bakınca
" bu ne"
" Nevin teyze bana hazırlamış gittiğim yerde Zorluk çekmeyeyim diye işte "
"anladım kızım Bade Arabayla gideceğiz arabayla seni İzmir'e bırakacağım ondan sonrası sana kalmış
"Buradan da binebilirdim enişte
"buradan binmeyeceksin Bade şu an her yerde seni arıyorlardır bir iki saate İzmir'de olabiliriz İzmir otogarına bırakırım seni oradan sonrası da Yolun açık olsun güzel kardeşim "
"anladım enişte"
arabaya binmiştik uzun bir yolculuktu ne eniştem konuşuyordu ne de ben Aklımda bin tane soru vardı Malkoçoğlu gibi korkusuzca atılmıştım Hayata ne yapacağım ne edeceğim Nereye gideceğim hiçbir şey bilmiyordum.
Tek bildiğim gitmek istiyordum ve gidebilirdim de ama ne var ki bazen korkuyordum o kadar tecrübesizce hayata atılmak gözümü korkutmuyor değildi ama hiçbir şey umurumda değildi Kerem ile evlenip halamın dediğini yapmak ölüm gibiydi ve ben ölüm fermanımı yazmak istemiyordum.
Bu hayatı yaşayacaktım kendi istediğim gibi ve kendi yazdığım yazıyla iki buçuk saatin ardından İzmir'e gelmiştik İzmir otogarına geldiğimizde enişten
"burada vedalaşalım "
dedi ağlamaya başladım ilk kez burada ağlamaya başladım bütün Bagım şimdi kopuyordu eniştem Gözyaşımı silip
"beni aramayı unutma tamam mı"
" Yok unutmam enişte siz de beni unutmayın ama "
"unutmakmı senin sayende sevdiğime kavuştum seni unutacağımızı sakın düşünme kızım bak sana ne vereceğim"
"ne vereceksin"
" bu küçük el valizinde ablan Börek yaptı kurabiye yaptı kek falan yolda sokakta acıkırsan yersin diye bunları iyi tüket tamam mı Aç kalma bade'm açıkta da kalma Gittiğin yerde ilk yaptığın şey kendini kalacak bir yer bul otellerden ve pansiyonlardan uzak dur bade Eğer ilk günlerde bir yer bulamazsan hastanenin acil servisine git orada kimse sana bulaşamaz eğer oraya gitmek İstemezsen de bir Karakolun önünde otur orada da seni kimse sana bir şey yapamaz"
" Anladım Enişte dediğini yaparım Hadi sen de git köyde olmadığını anlaşılacak "
"merak etme anamlara öbür köye işe gideceğimi söyledim biraz geç geleceğimi de söyledim arkadaşlarla takılacağım dedim Ceylan da numaradan kavga çıkardı O yüzden rahatım bugün şimdi sen git Ben de buraya girdiğini göreyim kızım"
dedi Enişteme Veda edip otogardan içeriye girdim ne yapacağımı nereye gideceğimi İlk başlarda bilemiyordum bir akıl İzmir'de kalmam gerektiğini söyledi ama diğer yandan İzmir çok göz önünde bir şehirdi bizim için bana bulaşamayacakları bir yere gitmem gerekiyordu O yüzden de Uzun uzun düşündüm Muğla'ya gidecektim orayı kimse bilmiyordu küçük bir sahil kasabasına da yerleştirdim Merkez olmazdı ne param ne de gücüm merkeze yetmezdi biletimi aldım Allah'tan Muğla arabası kalkmak üzereymiş son bileti de bana vermişler otobüse bindiğimde işte şimdi rahat bir nefes almıştım
- Yazar
