1 AY SONRA
Dudaklarıma yerleştirdiğim mutlu tebessümle birlikte kampüsün uzun merdivenlerinden inerken Zeynep’in yanımdan telaşlı inişiyle şaşkın bakışlarım ona dönmüş merakla seslenmiştim.
"Zeynep"
Beni bile duymazken onun bu telaşına akıl sır erdirememiş anlamsızca içime düşen merakla beraber adımlarımı hızlandırarak kampüs binasından çıkmış gözlerimi etrafta gezdirmeye başlamıştım. Az ilerde Zeynep’in titreyen bedenini gördüğümde istemsiz olarak kaşlarım düşünceyle çatılmış karşısındaki at hırsızı kılıklı adama bir şeyler anlatmasını izliyordum. Kimdi bu adam?
Gözlerim gayri ihtiyari Zeynep’in az ilerisindeki Kadir abi ve üç korumayı bulurken gözlerini dahi kırpmadan Zeynep’e baktıklarını gördüm. Adımlarım hareketlenmiş Zeynep’e doğru ilerlerken geldiğimi fark eden Zeynep gelmemem
