Alparslan içini saran endişeyle Meva'yı kucağına aldığında İpsiz çoktan önden koşup arabanın arka kapısını açmıştı bile. Korkuyla kalbi ağzında atan Alparslan, kollarındaki narin bedene baktı. Teni öyle beyazlamıştı ki ruh gibi duruyordu. Dolgun dudaklarındaki pembelik çekilmiş yerini uğursuz bir beyazlığa bırakmıştı. Dişleri kenetlenirken kalbi korkuyla atıyordu. Meva'yı yavaşça arabasının koltuğuna yerleştirdi ve yanına oturdu. Kendine engel olamadan kızın başını bacağının üstüne koydu. İpsiz şoför koltuğuna geçerken, telefonunu çıkarıp Ronya'nın numarasını aradı ve elindeki telefonu Alparslan'a uzattı.
Araba hareket ederken, Alparslan kulağındaki telefonun açıldığını duydu.
"Alo, anne acilen yardımın lazım."
Annesi telaşla "Bir şey mi oldu oğlum? İyi misin?" Diye sordu.
Alparslan de
